FİRDEVS CENNETİNE MİRASÇI OLMAK | حتى نكون ورثة جنة الفردوس

الولاية : عموم الولايات .. التاريخ : 03. 03. 2017

Aziz Müminler!

Hz. Ömer’in rivayet ettiğine göre Allah Resûlü (s.a.s), bir gün ashabıyla sohbet ettiği esnada kendisinde vahiy alameti belirdi. Bir müddet bekledikten sonra kıbleye yöneldi. Ellerini semaya açtı ve Rabbine şöyle niyazda bulundu: “Allah’ım! Bize nimetini artır, eksiltme! Bizi onurlandır, zelil eyleme! Bizi istediğimize ulaştır, mahrum etme! Bizi üstün kıl; zayıf duruma düşürme! Bizi razı olduklarından ve senden hoşnut olanlardan eyle!”

أيُّها المُؤْمِنونَ الأعِزّاءُ!

يُرْوى عَنْ عُمَرَ  رضي الله عنه أنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كانَ إذا أُنْزِلَ عَلَيْهِ الوَحْيُ سُمِعَ عِنْدَ

وَجْهِهِ

دَوِيٌّ كَدَوِيِّ النَّحْلِ، فَأُنْزِلَ عَلَيْهِ يَوْماً، فَمَكَثْنا ساعَةً فُسُرِّيَ عَنْهُ فَاسْتَقْبَلَ القِبْلَةَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ وقال:

“اللَّهُمَّ زِدْنَا وَلَا تَنْقُصْنَا، وَأَكْرِمْنَا وَلَا تُهِنَّا، وَأَعْطِنَا وَلَا تَحْرِمْنَا، وَآثِرْنَا وَلَا تُؤْثِرْ عَلَيْنَا، وَأرْضِنَا وَارْضَ عَنَّا”.

Kardeşlerim!

Efendimiz, bu duanın ardından, “Az önce bana on âyet indirildi. Kim bu âyetlerde belirtilenleri hayatına yansıtırsa cennete girer.” buyurdu ve Müminûn Suresi’nin ilk on âyetini[1]  okudu.[2]

وقالَ صلى الله عليه وسلم أُنْزِلَ عَلَيَّ عَشْرُ آياتٍ مَنْ أقامَهُنَّ دَخَلَ الجَنَّةَ ثُمَّ قَرَأَ[1] الآياتِ العَشْرِ

الأولى مِنْ سورَةِ المُؤمِنونَ[2].

İşte bugünkü hutbemizde bizleri Firdevs cennetine mirasçı kılacak bu on âyeti sizlerle paylaşmak istiyorum. Geliniz, bu on âyette haber verilen ve felaha eren gerçek müminlerin kimler olduğuna hep birlikte bakalım.  

في خُطْبَتِنا لِهَذا اليَوْمِ سَنَتَناوَلُ هَذِهِ الآياتِ العَشْرِ التي تَجْعَلُنا مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ الفِرْدَوْسِ. فَتَعالَوْا نُلْقِ

نَظْرَةً على مَنْ هُمُ المُؤْمِنونَ الحَقيقيُّونَ الذينَ وَرَدَتْ صِفاتُهُمْ في هَذهِ الآياتِ وبَلَغُوا الفَلاحَ.

اَلَّذ۪ينَ هُمْ ف۪ي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَۙ  o müminler ki, namazlarını huşu içerisinde kılanlardır. Namazı, Rabbiyle bir vuslat anı, özlemle beklenen bir buluşma olarak görenlerdir. Bu muazzam ibadeti, şekle indirgemeyenlerdir. Onun ruhunu asla zayi etmeyenlerdir.

اَلَّذ۪ينَ هُمْ ف۪ي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَۙ، أي الذينَ يُقيمونَ الصَّلاةَ في خُشوعٍ. ويَعْتَبِرونَ الصَّلاةَ لَحْظَةَ

وِصالٍ مَعَ اللهِ تَعالى ولِقاءٍ طالمَا انْتَظَروهُ بِشَوْقٍ وحَنينٍ. والذينَ لا يُنَزِّلُونَ مَنْزِلَةَ هَذِهِ العِبادَةِ العَظيمَةِ

إلى مَنْزِلةٍ لِتَكونَ مُجَرَّدَ شَكْلٍ ومَظْهَرٍ. والذينَ لا يُضَيِّعونَ روحَها على الإطْلاقِ.

وَالَّذ۪ينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَۙ o müminler ki, dünya ve ahiretlerine bir faydası dokunmayan, boş söz ve işlerden uzak duranlardır. Zira hayat, bir saniyesi bile heba edilemeyecek kadar kısa ve kıymetli bir nimettir. Vakit, bizlere emanet edilen eşsiz bir hazinedir. Ve bir gün her bir emanetin, her bir nimetin hesabı Rabbimiz tarafından eksiksiz sorulacaktır.

“وَالَّذ۪ينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَۙ”، أي الذينَ يَتَجَنَّبونَ الفِعْلَ والكَلامَ الفارِغَ الذي لا يَعودُ عَلَيْهِمْ بِالفائِدَةِ

في الدُّنْيا والآخِرَةِ، لِأَنَّ الحَياةَ نِعْمَةٌ قَيِّمَةٌ وقَصيرَةٌ لِدَرَجَةٍ لا يُمْكِنُنا إِضاعَةُ لَحْظَةٍ مِنْها. فَالوَقْتُ كَنْزٌ

مُنْقَطِعُ النَّظيرِ، اسْتَوْدَعَها اللهُ أَمانةً عِنْدَنا. وسَوْفَ يُحاسِبُنا الله سُبْحانَهُ وتعالى يَوْماً حَقَّ حِساَبٍ على

كُلِّ أَمانَةٍ وكُلِّ نِعْمَةٍ قَدْ وَهَبَها لَنا.

وَالَّذ۪ينَ هُمْ لِلزَّكٰوةِ فَاعِلُونَۙ felâha eren müminler, zekâtını verenlerdir. İnfakta bulunanlardır. Zekât vermek için adeta birbirleriyle yarışanlardır. Zekât ki; yoksulun, ihtiyaç sahibinin, zenginin malındaki hakkıdır. Zekât ki; kişiyi mal ve mülkün, servet ve gücün esiri olmaktan korur. Zekât ki; bir taraftan kişiyi maddi yüklerden kurtarır. Diğer taraftan da günah ve kirlerden arındırır. 

وَالَّذ۪ينَ هُمْ لِلزَّكٰوةِ فَاعِلُونَۙ، أيْ أنَّ المُفْلِحينَ مِنَ المُؤْمِنينَ هُمُ الذينَ يَدْفَعونَ الزَّكاةَ، ويُحِبّونَ الإنْفاقَ،

و هُمُ الَّذِين يَتَناَفَسُونَ فِيماَ بَيْنَهُمْ مِنْ أَجْلِ دَفْعِ الزَّكاةِ. إِنَّ الزَّكاةَ فى الحقيقة حَقُّ الفَقيرِ والمِسْكينِ

في مَالِ الغَنِيِّ، تَحْمي الإنْسانَ مِنْ أنْ يَكونَ أَسْيرَ مالَهِ وثَرْوَتِهِ وقُوَّتِهِ، وهي التى تُخَلِّصُ الإنْسانَ مِنْ

الأعْباءِ المادِّيَّةِ وتُطَهِّرُهُ مِنَ السَّيِّئاتِ والآثامِ.

Kardeşlerim!

Kendilerine cennetin vadedildiği müminler,

وَالَّذ۪ينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَۙ iffetlerini koruyanlardır. Başkalarının iffetini kendi iffeti sayanlardır. Zira insan, tertemiz fıtratını, haysiyetini koruduğu müddetçe özünü korur. Başkalarının saygınlığına halel getirmediği müddetçe saygı görür.

إخْواني!

إنَّ الذينَ وَعَدَهُمُ اللهُ بِالجَنَّةِ يُحافِظونَ على عِفَّتِهِمْ كَما وَرَدَ في هَذِهِ الآيةِ الكَريمَةِ وَالَّذ۪ينَ هُمْ

لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَۙ. ويَعتبرونَ عِفَّةَ الآخَرينَ كعِفَّتِهِمْ. والإنْسانُ يُحافِظُ على أَصْلِهِ طَالمَا أنَّهُ يُحافِظُ

على فِطْرَتِهِ وكَرامَتِهِ طاهِرَةً مُطَهَّرَةً. ويَنالُ الاحْتِرامَ والتَّقْديرَ طَالمَا أنَّهُ يَحْتَرِمُ الآخَرينَ ولا يُسيءُ

إلَيْهِمْ.

وَالَّذ۪ينَ هُمْ لِاَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَۙ ebedi nimetlere ulaşacak müminler, emanet bilincine sahip olanlardır. Ahitlerine, verdikleri sözlere sadık kalanlardır. Zira sadakat ehli, güvenilir bir kişi olmak, müminin en önemli özelliklerindendir. Çünkü mümin, Muhammedü’l-Emîn’in, yani özü sözü bir, güvenilir peygamberin kutlu yolunun yolcusudur.

وَالَّذ۪ينَ هُمْ لِاَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَۙ“، هَذِهِ تَعْني أَنَّ المُؤمْنينَ الذينَ سَيَنالونَ النَّعيمَ الأبَدَيَّ لَدَيْهِمْ

وَعْيٌ بِالأمانَةِ. فَلا يُخْلِفونَ عَهْدَاً ولا ميثاقاً. فَمِنْ أَهَمِّ صِفاتِ المُؤمِنِ أنْ يَكونَ أَهْلاً لِلثِّقَةِ. فَالمُؤْمِنُ

يَسيرُ في طَريقِ الصّادِقِ الوَعْدِ الأمينِ، سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم.

وَالَّذ۪ينَ هُمْ عَلٰى صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ Firdevs cennetine kavuşacak olan müminler, namazlarını aksatmadan devamlı kılanlardır. Namazları, kendilerini çirkinliklerin esiri olmaktan alıkoyduğu kimselerdir. Şu bir gerçektir ki; biz namazlarımızı korursak namazlarımız da bizi korur. Biz namazlarımıza düşkün ve sevdalı olursak namazlarımız da bütün varlığıyla kötülüklere karşı bize kalkan olur.

وَالَّذ۪ينَ هُمْ عَلٰى صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ“، هَذِهِ تَعْني أَنَّ المُؤْمِنينَ الذينَ سَيَفوزونَ بِجَنَّةِ الفِردَوْسِ هُمُ

الَّذِينَ يُحافِظونَ على صَلواتِهِمْ ولا يَقْطَعونَها أبَداً، فَتَحْميهِمْ صَلواتُهُمْ مِنَ الوُقوعِ في المُنْكَرَاتِ. وهُناكَ

حَقيقَةٌ مُهِمَّةٌ ألا وهِيَ أنَّ صَلواتِنا تُحافِظُ عَلَيْنا مادُمْنا نُحافِظُ عَلَيْها، وتَنْهانا عَنِ المُنْكَرِ مادُمْنا نَعْشَقُها

ونَهْواها ولا نَسْتَطيعُ العَيْشَ بِدونِها.

Kardeşlerim!

İşte Rabbimizin büyük mükâfatı bu müminler içindir. اَلَّذ۪ينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَۜ هُمْ ف۪يهَا خَالِدُونَ Onlar, Firdevs cennetinin ebedi varisleridirler. Firdevs cenneti ki, cennetin en özel yerlerindendir. En yüksek mertebelerindendir. Firdevs cenneti ki Peygamberimiz (s.a.s)’in vefatından sonra ciğerparesi Fâtıma validemizin, “Makamı Firdevs cenneti olan babacığım!”[3] sözleriyle hüznü ve tesellisine konu olan cennettir.

إخْواني!

إنَّ اللهَ تَعالى يُكافِئُ هَؤُلاءِ المُؤمِنينَ مُكافَأَةً كَبيرَةً، فَيَجْعَلُهُمْ في جَنَّةِ الفِرْدَوْسِ خالدينَ فيها أبَداً كَما

يَقولُ في هَذِهِ الآيةِ الكَريمَةِ: “اَلَّذ۪ينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَۜ هُمْ ف۪يهَا خَالِدُونَ “. فَالمُؤْمِنونَ المُفْلِحونَ هُمْ

وَرَثَةُ جَنَّةِ الفِرْدَوْسِ التي هِيَ أَحْلى وأَجْمَلُ وأعْلى دَرَجَةٍ في الجَنَّةِ. إنَّ جَنَّةَ الفِرْدَوْسِ هي الجَنَّةُ

التي صارَتْ مَوْضوعَ حُزْنِ وعَزاءِ سَيِّدَتِنا فاطِمَةَ التي وَدَّعَتْ رَسولَنا الكَريمَ بَعْدَ وَفاتِهِ وهِيَ تَقولُ: “إلى

جَنَّةِ الفِرْدَوْسِ يا أبَتِ!” [3].

Kardeşlerim!

Yüce Rabbimiz, bizleri felâha eren ve Firdevs cennetinde Peygamberimiz (s.a.s)’e komşu olan bahtiyar müminlerden eylesin.

إخْواني!

أَسْأَلُ اللهَ تَعالى أنْ يَجْعَلَنا مِنَ المُؤْمِنينَ السَّعَداءِ المُفْلِحينَ الذينَ يَكونونَ بِجِوارِ رَسولِنا الكَريمِ في

جَنَّةِ الفِرْدَوْسِ.

 

[1] Müminûn, 23/1-10.

[2] İbn Hanbel, I, 351; Tirmizî, Tefsir, 24.

[3] Buhâri, Megazi, 78.

Hazırlayan: Din Hizmetleri Genel Müdürlüğü

[1] ابن حنبل، 1، 352. الترمذي، التفسير، 24.

[2] المؤمنون، 23/ 1-10.

[3] البخاري، المغازي، 78.

إعداد: المديرية العامة للخدمات الدينية

 

مصدر الخطبة مع الترجمة  : 1 2

 

 

الإعلانات